خانم منیژه حاجیان از کودکی در باغهای چای بزرگ شده است. همیشه اطرافش...
خانم منیژه حاجیان از کودکی در باغهای چای بزرگ شده است. همیشه اطرافش پدر، مادر، دایی و دیگر اعضای خانواده را میدید که برای مصرف خانگی خودشان چای سنتی تهیه میکردند. این چای، در مقایسه با چای کارخانهای، عطر و رنگی فوقالعاده داشت و در عین حال کاملاً طبیعی بود.
رفتهرفته چای خارجی در بازار فراگیر شد؛ تا جایی که بسیاری از مردم به جای چای اصیل ایرانی، نوشیدنیهایی را ترجیح میدادند که تنها رنگ بیشتری داشتند. این موضوع خانم حاجیان را ناراحت و متعجب کرده بود. با خودش فکر میکرد: «چرا باید کار به اینجا برسد؟»
خانم حاجیان تصمیم گرفت دست به کار شود و برای حفظ جایگاه چای اصیل ایرانی قدمی بردارد. به همین دلیل، با علاقه، پشتکار و تکیه بر تجربههای خانوادگی، تولید چای دستساز و باکیفیت را آغاز کرد.

خانم حاجیان باید دست به کار می شد و همینطور هم شد. ایشون با علاقه و پشتکار اقدام به تولید چای دستی با کیفیت کرد.

برای معرفی چای ایرانی هر کاری که از دستش بر میومد کرد، از ملاقات با مسئولین مختلف استانی و کشوری تا شرکت در جشنواره های مختلف، که اتفاقاً توی جشنواره ی چای لاهیجان (98) موفق شد تندیس ملی چای نمونه کشور رو به دست بیاره.

خانم حاجیان تونست چای سنتی که کم کم داشت جاشو به چای کارگاهی و یا کارخونه ای میداد رو دوباره توی منطقه خودشون زنده کنه و در حال حاضر ایشون تونسته چند خانم دیگه رو هم مشغول به کار بکنه.

حالا خانم حاجیان تونسته رویای خودش که زنده نگه داشتن چای سنتی دستی و با اصالت ایرانی بود رو تحقق ببخشه و این حس خوب رو به خودش و مردمی که از محصول ایشون استفاده می کنن منتقل کنه.
